Emil Polit był absolwentem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Jarosławiu oraz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie studiował malarstwo i grafikę w latach 1959–1965. Dyplom magistra sztuki uzyskał w pracowni prof. Wacława Taranczewskiego. Po zakończeniu studiów na stałe związał się z Rzeszowem.
W 1966 roku został członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków, a w latach 1989–1991 pełnił funkcję prezesa rzeszowskiego okręgu ZPAP. Wcześniej, w latach 1972–1979, współpracował z Pracownią Sztuk Plastycznych jako projektant i realizator prac z zakresu sztuki użytkowej. Od 1988 roku pracował także jako nauczyciel rysunku i malarstwa w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Rzeszowie, znacząco przyczyniając się do rozwoju edukacji artystycznej w regionie.
Artysta przez całe życie aktywnie uczestniczył w życiu wystawienniczym – brał udział w licznych ekspozycjach regionalnych, ogólnopolskich i międzynarodowych. Angażował się również w działalność charytatywną, uczestnicząc w aukcjach dzieł sztuki w Polsce i za granicą, m.in. w Nowym Jorku. W 2002 roku został uhonorowany statuetką Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta „Bliźniemu Swemu”.
Za wybitne osiągnięcia artystyczne otrzymał w 1996 roku Nagrodę Miasta Rzeszowa w dziedzinie kultury. W 2003 roku Dyrektor Centrum Edukacji Artystycznej przyznał mu indywidualną nagrodę II stopnia za szczególny wkład w rozwój edukacji artystycznej w Polsce. Był także członkiem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Przemyślu.
Prace Emila Polita znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Przemyślu, Biura Wystaw Artystycznych w Rzeszowie oraz w licznych kolekcjach prywatnych i instytucjonalnych w kraju i za granicą, m.in. w USA, Watykanie, Niemczech, Francji, Włoszech i Kanadzie.
Artysta został pośmiertnie odznaczony przez Prezydenta RP Andrzeja Dudę Złotym Krzyżem Zasługi za działalność artystyczną i twórczą. Emil Polit spoczął 9 stycznia 2024 roku na cmentarzu Wilkowyja w Rzeszowie.
Napisz komentarz
Komentarze