Wilhelm Mach urodził się 6 stycznia 1916 roku w Kamionce koło Ropczyc. Tutaj uczęszczał do szkoły podstawowej, a naukę kontynuował w Ropczycach i Dębicy. W latach 1932–1936 był uczniem I Liceum Ogólnokształcącego im. Jagiełły w Dębicy, gdzie redagował szkolne czasopismo „U nas”. Po maturze rozpoczął naukę w Państwowym Pedagogium w Krakowie.
Po ukończeniu szkoły odbył roczną służbę wojskową, a we wrześniu 1939 roku walczył w kampanii obronnej, biorąc udział w bitwach pod Pszczyną i Tomaszowem Lubelskim. Od 1941 roku mieszkał w Krakowie, pracując jako urzędnik i prowadząc tajne nauczanie. W latach 1945–1948 studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie pracował jako redaktor w miesięcznikach literackich.
Pierwszy wiersz Macha – „Jesień” – ukazał się w 1928 roku w czasopiśmie Przyszłość, a w 1932 roku opublikował nowelę „Dawne zapusty” w piśmie Rola. Za właściwy debiut literacki uznawał jednak wiersz „Tobie dalekiej” z 1945 roku. Mach w swojej prozie podejmował głównie problematykę psychologiczną i moralne przemiany w świadomości polskiej wsi. Bohaterowie jego powieści czują się obco w lokalnej społeczności, zmagają się z własną wrażliwością i talentem.
Za swoją twórczość Wilhelm Mach otrzymał wiele nagród literackich, a w 1954 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 2 lipca 1965 roku w Warszawie. Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
s
Napisz komentarz
Komentarze