Jerzy Sienkiewicz urodził się 6 stycznia 1925 roku w Krakowie. Był rysownikiem, malarzem i satyrykiem, którego twórczość na trwałe wpisała się w pejzaż kulturalny Rzeszowa. Studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem prof. Hanny Rudzkiej-Cybisowej i prof. Czesława Rzepińskiego, a dyplom uzyskał w pracowni prof. Jerzego Fedkowicza w 1952 roku. Wkrótce otrzymał nakaz podjęcia pracy w Rzeszowie.
Początkowo uczył rysunku w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Sędziszowie Małopolskim, a od 1956 do 1991 roku był redaktorem graficznym dziennika „Nowiny Rzeszowskie”. Jako satyryk zadebiutował jeszcze przed wojną – w 1938 roku w krakowskim „Tempo Dnia”, podpisując swoje rysunki pseudonimem „jes”. Na łamach „Nowin” publikował liczne ilustracje, karykatury i okolicznościowe „tabla”. Wymyślił postać „Pstryczka”, komentującą w formie rysunkowej aktualne wydarzenia, a jednym z jego najpopularniejszych cykli był „Jacuś Rzeszowiak” – karykaturalna sylwetka komentująca paradoksy życia codziennego.
W dodatku „Widnokręgi” zamieszczał karykatury znanych mieszkańców Rzeszowa i regionu: artystów, pisarzy, muzyków, działaczy kultury. Opracował graficznie wiele książek i wydawnictw regionalnych.
Dorobek artystyczny Jerzego Sienkiewicza obejmuje kilkanaście wystaw malarstwa i rysunku, w tym satyrycznego. W Rzeszowie wystawiał głównie w Biurze Wystaw Artystycznych i Teatrze im. Wandy Siemaszkowej. Wielką wystawę rysunku satyrycznego miał w krakowskim Klubie Dziennikarza „Pod Gruszką” w 1972 roku. Od 1962 roku brał udział w ogólnopolskich i międzynarodowych wystawach.
Był postacią niezwykle lubianą w środowisku artystycznym i dziennikarskim Rzeszowa – aktywnym uczestnikiem życia kulturalnego miasta. Zmarł 3 marca 1992 roku w Rzeszowie, spoczywa na cmentarzu komunalnym na Wilkowyi. Rok później w Biurze Wystaw Artystycznych zorganizowano wystawę pośmiertną jego prac, a Edmund Gajewski wydał album „Jerzy Sienkiewicz”.
(opr. na podstawie tekstu Marka Czarnoty)
Napisz komentarz
Komentarze