Wideryński należał do grona najbardziej rozpoznawalnych twórców współczesnej fotografii w Polsce. Przez wiele lat był związany ze środowiskiem akademickim – pracował jako profesor i wykładowca fotografii, kształcąc kolejne pokolenia artystów. Szczególnie ważną częścią jego działalności była praca pedagogiczna na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie prowadził zajęcia z fotografii i sztuk wizualnych.
W swojej twórczości łączył fotografię dokumentalną z refleksją nad kulturą, historią i duchowością Europy Środkowo-Wschodniej. Znany był m.in. z cykli fotograficznych poświęconych pejzażowi oraz tradycji religijnej regionu, w tym projektów takich jak „Pejzaże Krymu” czy „Misteria prawosławia”. Jego fotografie wyróżniała dbałość o kompozycję, subtelne operowanie światłem oraz kontemplacyjny charakter obrazów.
Artysta brał udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce oraz za granicą. Jego prace prezentowano m.in. w galeriach w Europie i Stanach Zjednoczonych, a także publikowano w albumach fotograficznych i wydawnictwach artystycznych.
Wideryński był również aktywnym działaczem środowiska fotograficznego. Należał do Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF) i przez wiele lat współtworzył jego działalność. W latach 2005–2011 pełnił funkcję prezesa Zarządu Głównego ZPAF, angażując się w rozwój polskiej fotografii artystycznej oraz wspieranie młodych twórców.
Za swoją twórczość i działalność artystyczną otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia. Jego dorobek obejmuje zarówno projekty artystyczne, jak i działalność kuratorską oraz dydaktyczną. Fotografie Mariusza Wideryńskiego znajdują się w kolekcjach prywatnych i instytucjonalnych.
Śmierć artysty to duża strata dla polskiej fotografii oraz środowiska artystycznego. Pozostawił po sobie bogaty dorobek twórczy oraz liczne grono uczniów i współpracowników, którzy kontynuują jego podejście do fotografii jako formy refleksji nad rzeczywistością.
Mariusz Wideryński miał 75 lat.
Napisz komentarz
Komentarze